Through a 'leaking' of time, the West African jungle starts to crystallize. Trees metamorphose into enormous jewels. Crocodiles encased in second glittering skins lurch down the river. Pythons with huge blind gemstone eyes rear in heraldic poses. Most people flee the area in terror, afraid to face what they cannot understand. But some, dazzled and strangely entranced, remain to drift through this dreamworld forest: a doctor in pursuit of his ex-mistress, an enigmatic Jesuit wielding a crystal cross and a tribe of lepers searching for Paradise. (J.G. Ballard)

Tussen toespeling en zekerheid ligt een moment van realisatie. De tijd neemt af, stokt, en één enkel moment wordt geïsoleerd -fysiek, letterlijk- hangend tussen hetgeen gaat komen en het hier en nu. Luciditeit vóór destructie, delicaat balancerend tussen ontzag en vrees.

In Ballard's 'The Crystal World' voert een donkere rivier de protagonist naar een gebied waar het oerwoud geleidelijk transformeert tot een huis van juwelen dat haar omgeving weerspiegelt en het opbreekt in ontelbare reflecterende fragmenten. Naar een wereld als een fragiel lichaam: een voorbode van naderend onheil, een fractie verwijderd van het moment waarop het in stukken uiteen kan spatten en dan verandert in een apocalyptisch landschap.

De expositie The Crystal World vindt plaats in deze zone waar het sublieme en het gruwelijke elkaar raken. Zoals het ogenblik, waarop een man zijn hoofd opwaarts richtte en in een fractie van een seconde een vliegtuig zag dat heel even stil leek te hangen in de staalblauwe lucht, vlak voor een zeer hoog gebouw.

Veertien kunstenaars zijn uitgenodigd een werk te maken over dit kwetsbare moment van kristallisatie, over dit moment 'tussenin', dat het sublieme en het gruwelijke scheidt en verbindt.

De kunstwerken in The Crystal World expositie

John Blake - Zonder titel

This work consists of a cluster of six transparent, see-through 'light-boxes' (regular advertising type, but with the bulb, wires, and transformer --the 'works'-- exposed too).

They have different dimensions and are haphazardly grouped as a discarded 'bundle'.

In themselves, these boxes --being aluminum-section-framed, see-through, their machinery undisguised, and 'illuminated' -- are a 'mirror' or similcrum of the green-house architecture (the norm) in which they are now housed (temporarily).

Each box further contains a depiction of fragments of the human body --head x 2 / torso / arm / hand, etc-- which add up to one (more whole) body, being slowly constructed, or 'breaking-down'.

'Body parts', they are as if 'grafted' onto the 'idea' of a whole body, but all derive from separate sources --male/female, young/old(er), warm/cold, alive/dead-- individual moments forced to bond inside a new space & time, 'back then' or 'in future' to survive.

Trying to recall a hybrid new shape, each box/depiction/body fragment is also 'reliquary' object, a rememberance of corporeal flesh & experience being 'split' between 'now & then'...

As regards Ballard's 'Crystal World', my work is infused with metaphorical sympathy, you could even say symmetry, but --allied to my other anatomies, with myriad other influences, inside art but certainly not exclusively-- the work I have made has its own 'prime.

It has been made --quite deliberately-- 'crystal clear in order to represent itself...

Yasmijn Karhof - The Crystal World

Mijn werk voor de tentoonstelling The Crystal World bestaat uit 12 glanzende levensgrote geometrische vormen van gelijke bovenkanten en verschillende lengtes variërend van 15 cm tot 2 meter. Deze rechthoeken zijn gegroepeerd met kleine openingen tussen de verschillende rechthoeken en worden omsloten door een glashuis. Deze groepering 'kristallen' vormen een mikrokosmos. De restruimtes die ontstaan suggereren een kruipruimte. Plekken waar je je doorheen moet wringen als je je erin zou begeven.

In mijn werk richt ik mij op de waarneming en ervaring van het organische en de integratie hiervan in ruimte. Zodoende ontstaat er een frictie tussen de reële en de verbeelde werkelijkheid. Zodat de toeschouwer zich verplaatst vanuit de feitelijke realiteit naar een parallelle wereld.

Katrin Korfmann - Hospital, one month

During the night I saw all these different floors, rooms, cool neon light and people in white uniforms running around.

Zooming in with my telescope lens, I started to observe them, took one picture a day and put them back together as one image: Hospital, one month.

I try to visualize that fragile moment of crystallization Ballard writes about in his novel by showing an observation that took place from the outside. Looking through a crystal building for one month, where we only can guess what is happening inside.

Chris Baaten - Stervende Slaven

Stervende Slaven bestaat uit vijf mannelijke portretten die als thema hebben het moeten sterven in een strijd. In de plastische uitdrukking van de gezichten manifesteren zich eigenzinnigheid en wildheid, doodswijding en verheerlijking. Op de samengeperste kaken is te lezen, om zich nog eenmaal met verbeten kracht te verzetten tegen de uitdofende blik van de ogen en de verlossende slaap welke de dood hun bevrijdt.

Babak Afrassiabi - Darling you sadomize me

An obssessive remembering of a striptease dancer as she unrolls her stockings --the mirrage of a once complete image-- a hollow gaze kept intact by compulsive anxieties of loss. A desperate montage of a few devises alluding to a dancehall; the piece reflects a reversed concept of gaze and subjectivity.

Sandra Derks - weg

Ballard's fascinatie voor het onderbewuste, de kracht van dromen als realiteit, het fragmentarische en het surreële, zijn mij niet vreemd. Ik heb mij dan ook niet zo zeer door Ballard zelf laten inspireren bij het maken van dit werk als wel een kijkje in eigen geest genomen; een beeldende uitsnede op schaal (1:87). Deze vorm leent zich uitstekend voor alles wat geplakt, gebouwd, beschilderd of verteld kan worden in de wereld van Preiser en Faller en dus ook de mijne.

De weg die zich door het mentale landschap boort laat zich telkens op een andere wijze zien die ons automatisch naar de volgende leidt.

Corné Gabriëls - Killing me softly

Het moment tussen devotie en destructie.
Een afdruk van een gestreden strijd, een beeld dat een herinnering doet vermoeden.
Over liefde, over lijden.
Het is bijvoorbaat een zachte dood gestorven.
Heeft de angst het gewonnen van het grote verlangen?

Scholten en Baijings - After the Blast

De kunstwerken voor de expositie The Crystal World zijn gemaakt in het Europees Keramisch Werkcentrum te Den Bosch. De titel van het gehele werk verwijst naar de schoonheid van wat nog rest; Geraamtes van gebouwen, vervormingen, texturen en kleuren verkregen door extremen.

De ramp in Enschede was de directe aanleiding om uiting te geven aan het gevoel van machteloosheid. De ravage was enorm. Huizen waren afgebrand en ingestort en alles was bedekt onder dezelfde grijze tinten.

Temidden van deze chaos stond een uitgebrande auto, waarvan de kenmerken van het merk niet meer zichtbaar waren. Toch was de auto duidelijk herkenbaar als het type waar wij in rijden. Naast al het menselijk leed dat je aangrijpt, was het juist deze waarneming die de ramp ineens vreemd dichterbij deed komen. Na een totale verwoesting, blijkt er altijd wel iets herkenbaars over te blijven.

Dit gegeven van herkenbaarheid te midden van verwoesting, hebben we als uitgangspunt genomen om hoop te verbeelden. De vorm van de kunstwerken zal een gevoel van herkenning oproepen. De vervreemding van materialen en vormen, die alleen door extreme omstandigheden ontstaat, dient als voorbeeld voor de vormgeving. De nieuwe vormen opgebouwd uit de inspiratie van resten krijgen een positieve lading door onder andere kleurgebruik en het fragiele van keramiek dat kracht uitstraalt.

Er is gekozen om de kunstwerken in keramiek uit te voeren, omdat met dit materiaal prachtig het contrast tussen teer en sterk kan worden uitgedrukt, waarbij de nadruk zal liggen op het zo dun mogelijk toepassen van de keramiek. Door ze op te bouwen uit rasters en lagen, voorzien van flinterdunne keramiek(lagen) ontstaat letterlijke sterkte met een broze uitstraling.

Nan Hoover - Zonder titel

My imagination was triggered, reading 'The Crystal World', the moment the main character, on a boat in the jungle, sensed something intangible, mysterious in the air.

As the boat approached the landing he looked to the jungle which was pitch black and the sky - had a glow - I thought of the equinox, like silver, as if the sky had absorbed all the light from the forest, all the light from all living life.

This was the inspiration for my installation 'the sky absorbed the light In all living life".

Barney de Krijger - Lucifers Lab

"I am living in a crystal life nowadays. Exhorbitant formations flower in my head that sealed airless world. First the enveloping scull. Then a sac , an amnion : moving . I feel the slip-slop of passive liquids; at night the moon draws faint tides from ear to ear. There I seem to be taking place."
uit Coetzee's boek Dusklands (hoofdstuk III -pagina 30)